» GrafmonumentenHerman Lange, vice-voorzitter van de parochie in Erica, draait er niet omheen. De rooms-katholieke kerk heeft niet in alle opzichten een geschiedenis om trots op te zijn.
Neem nu bijvoorbeeld de behandeling van baby's die kort na de geboorte overleden. Was er geen tijd geweest om hen te dopen, dan was er ook geen plek voor hen op het rooms-katholieke kerkhof. Ze werden buiten de poort van de dodenakker ter aarde besteld, in niet-gewijde grond. Ook in Erica gebeurde dit, naar verluidt zelfs tot de jaren zestig van de vorige eeuw. Op de plek waar nu bij het kerkhof auto's geparkeerd kunnen worden, zijn vroeger vele onfortuinlijke kinderen begraven. "Je kunt je het gewoon niet voorstellen. Alsof deze kinderen er niet bij mochten horen. De kerk was genadeloos en onbarmhartig", zegt Lange.
Vrijwilligers van de parochie in Erica hebben het afgelopen halfjaar hun uiterste best gedaan om de buiten het kerkhof begaven kinderen alsnog eer te bewijzen. Naast de kapel, op de meest prominente plek van het kerkhof, staan sinds kort twee stenen bogen met daarop een bronzen plastiek en een plaquette met een gedicht (zie bijgevoegd kader).
Lange: "In de loop der tijd is de overtuiging ontstaan dat er iets moest gebeuren. Als parochie hebben we kunstenares Rosita Sikking-Reeberg uit Roswinkel gevraagd om iets uit te werken. Ze kwam met iets prachtigs. Een plastiek van een engel met kind met daarbij de tekst "Voor God zijn alle kinderen gelijk". Ook had ze een prachtig gedicht gemaakt. Dit gedicht staat nu op een plaquette rechts van de kapel."
De stenen bogen kwamen tot stand dankzij goed samenspel van vrijwilligers van de parochie. "Het initiatief wordt breed gedragen", zegt Lange. In het dorp wonen nog steeds parochianen die hun kind niet op het rooms-katholieke kerkhof mochten begraven. "Voor hen is het nog steeds emotioneel en verdrietig. Heel begrijpelijk. Ze hadden al enorm veel verdriet omdat hun kind was overleden en dan moesten ze het ook nog aan de andere kant van de heg begraven." Zondag is er een processie en wordt het eerbetoon ingewijd door pastoor Dorus Wubbels. Hierbij is ook de kunstenares aanwezig.
Een engel haalde jou weer op,
mijn kindje, dat niet mocht blijven
Een verdriet, zo groot, zo pijnlijk,
door niemand te beschrijven
Ik draag je mee nu, in mijn hart,
denk altijd met liefde aan jou
Zodat je, tot we elkaar weerzien
zult voelen, dat ik van je hou
Wil je de letters op deze pagina een andere grootte geven? Klik op: Pagina/Beeld » Tekengrootte » Groter